Ben arifim diye sürme meydana,
bir tenhada irfanına iyice bak,
Âlem bu ya,
senden kâmil bulunur,
teraziyle dört yanına iyice bak.
Azıcık söylersen olursun rahat,
boş durma,
kalbinden getir salâvat Ki sende var ise dini diyanet,
istikamet erkânına iyice bak.
Kimi gıybet söyler,
kimisi yalan,
demez ki imanım oluyor talan,
Hiç bulunmaz kendi ayıbını bilen,
sen adam ol,
noksanına iyice bak
Kimi bir iftira çıkarır yoktan,
ne kuldan utanır,
ne korkar Hakk’tan,
Kimisi haset olur çatlar meraktan açık gezen şeytanına iyice bak.
Kimi zarafetle dinin yitirir,
kimi ferasetle işin bitirir,
Kimi yıkar ocağını batırır,
emmi,
dayı dostlarına iyice bak.
Bir kul hatasında olma ha nazır,
cümlenin Halik’ı her yerde hazır,
Belki meclisinde bulunur Hızır,
kalp gözüyle dört yanına iyice bak.
Edepli ol,
edebini takın ha,
cahil meclisine olma yakın ha,
Zamanenin insanından sakın ha,
kan akıtır bühtanına iyice bak.
Kurtarayım dersen eğer serini,
beş vakit namaza sarf et varını,
Kardeşine bile deme sırrını,
kastederler
öz canına iyice bak.
Bazı ahmak sözün bilmez tutulur,
nohut gibi her mancaya katılır,
Kâmil meclisinde gevher satılır,
cilâ gelir imanıma iyice bek.
İpeğini kara kıla katarlar,
güherini az parayla satarlar,
Sonra seni pamuk gibi atarlar,
ey Ruhsati zamanına iyice bak…
Bu eser İyice Bak ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
