Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan Kenz açılmaz şol gönülde tâ ki pür-nûr olmadan Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî ide Hakk Pâdişâh konmaz sarâya hâne ma’mûr olmadan Hak cemâlin ka’besini kıldı âşıklar tavâf Yerde Ka’be gökyüzünde Beyt-i ma’mûr olmadan Bir acep sevdaya düşmüş tutuşur Şemî müdâm Hakk’a makbûl olmak ister halka menfûr olmadan
