Sensiz

Baharı severim özlerim amma Güllerin kokusu gelmiyor sensiz Günler geçmez sen gidince Yürek sızlar inceden ince Ölüm ne zormuş ölmeden önce Şehir sessiz sokak sensiz Ey gülüm hayatın tadı yok sensiz Tadı yok sevdamın adı yok sensiz Baharı severim özlerim amma Güllerin kokusu gelmiyor sensiz Yolların nakış nakış işlerken beynime!..
özlem hücrelerimin en uç noktasında yer buldu kendine!..
Artık sonsuzluğa bir tutkuyla bakıyor gözlerim ve artık üşümüyor ,üşümüyor bedenim… Çünkü ayaklarım söz verdi beynime!..
Hissettiği “çaresizliği” hissettirmesin diye