Gani Mevlam Nasip Etse

Gani Mevlam nasib etse varsam ağlayu ağlayu Medine’de Muhammed’i görsem ağlayu ağlayu

Delil yapışsa elime Lebbeyk öğretse dilime İhram bezini belime sarsam ağlayu ağlayu

Hüccac döner yana yana ciğerim döndü büryana Şol Zemzem’den kana kana içsem ağlayu ağlayu

Akıtırlar hayvan kanı esirgemez kimse canı Şol Mina’da koç kurbanı kessem ağlayu ağlayu

Çevre yanı kesme kaya el kaldırıp âmin diye Arafat’taki vakfeye dursam ağlayu ağlayu

Açıldı cennetin bâbı nesîmi pür-safâ geldi.
gülistân-ı cihâna revnak-u hüsn-ü bahâ geldi.
derûn-î mekke’den nûr-i nübüvvet parlayıp çıktı,
avâlim nûra gark oldu rasûl-î kibriya geldi.
Melekler eyleyip tebşir dediler ehle beytine Size bab-ı Teâlâdan nuşeb lutf-u ata geldi sanemler devrilip düştü,
sarayı çöktü kisrânın mecûsun âteşi söndü ki bürhan-ı hüdâ geldi.
beşîr-i ehl-i imânın nezîr-i ehl-i tuğyanın Resulü hak-tealâ’nın muhammed mustafâ geldi Saçıldı rahmetü Rahman açıldı sümbülü reyhan Bugün bab-ı cihana bülbül şir eda geldi Tarik-i hakkı göstermek için hem inse hem cinne elinde hazret-i kur’an imamü’l enbiya geldi.
Vücuduyla şereflendi zemin-ü yesrib-ü batha Kudûmiyle bu zulmet-hâneye nûr-i ziyâ geldi Medet ey ceddül Haseneyn medet ey imamül Haremeyn