Küfrün kara günlerini yaz belleğine,
yaz belleğine Kundağında gül bebeğim karçiçeğine,
karçiçeğine Sarsın seni yüce eller nur gömleğine,
nur gömleğine
Adınla büyü bebeğim,
adın şehadet,
adın şehadet Yolunda yürü bebeğim,
yolun şehadet,
yolun şehadet
Ey yüzünü ayışığı çizmiş çocuk Anlı başlanmamış bir defter,
Bakışları bembeyaz bir gökyüzü olan Bir gün elin kalem tutunca,
yazacaksın yazını toz duman içinde Karanlık kadınları,
sevgisizlikten ölen anneleri Kanserli bir serçenin yavaş yavaş tükenişini Daha kirlenmemiş sözcükler,
düzgün olmayan kelimeler
Çocukların mahzunluğunu balkonlarda Acıdan dama atılan güneşlerı gördüm
Bilirim ölümler hep sana kalır,
Hep yorgun akan anne kucaklarını,
esirgenmiş düşleri yazacaksın
Burada güneşin hep uykulara doğduğu eylemlerinde
Şeyh Said’e bak bebeğim,
eylemlerine,
eylemlerine Aldanma asrın tağutı söylemlerine,
söylemlerine Yetiş bebegim son rasulün erdemlerine,
erdemlerine Büyü bebegim Said’lerin özlemleriyle özlemlerine
Adınla büyü bebeğim,
adın şehadet,
adın şehadet Yolunda yürü bebeğim,
yolun şehadet,
yolun şehadet
Başka kardeşlerini de unutma Yuvası yağmalanmış olanları Ellerinden katıksız ekmeği alınanları Sonra kurşun yemişleri
Bir gün elin kalem tutunca yazacaksın değil mi? Yaz ki,
alınlarında ihanet yazanların,
Secdeleriı altında kıbleleri kadına endeksli beyler utanır be çocuk Bir gün utanır elbet
Ey yüzünü ay ışığı çizmiş çocuk gönül bağladım sana Sen ki,
kör,
sağır,
dilsiz olma hainlikler karşısında Onları yazacaksın değilmi ellerin kalem tutunca?
Bu eser Bebeğim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.