Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan
Kenz açılmaz
şol gönülde tâ ki pürnûr olmadan
Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî kıla Hakk Pâdişâh konmaz saraya,
hâne mamûr olmadan
Hakk cemalin Kâbe’sini kıldı âşıklar tavaf Yerde Kâbe,
gökyüzünde Beyt-i mamûr olmadan
Mest olanların kelâmı kendiden gelmez veli Ya niçin söyler
Ene’l-Hak,
kişi Mansûr olmadan? Mest olup meydane geldim ta ezelden ta ebed İçmişem aşkın şarabın âb-ı engûr olmadan “Mûtû kable en temûtû” sırrına mazhar olan Haşr-ü neşri bunda gördü nefha-i sûr olmadan
Âşıkın çok derdi amma sırrın izhâr eylemez
Söylemesi terk-i edeb çünki destûr olmadan
Bir acaîb derde düşmüş tutuşur Şemsî müdâm Hakk’a makbûl olmak ister,
halka menfûr olmadan
Bu eser Vasıl Olmaz Kimse ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
