Bir güzel var ise yurdunda gönlün Anında yeşerir çöller
Efendim Dertlerin tükenir tatlanır ömrün Gonca gonca açar güller
Efendim Efendim gülistanın gülü sensin
Efendim ümmetinin dili sensin
Efendim her şeyden çok sen güzelsin
Efendim
Bir can daha yaşar aynı bedende İklimler değişir güzel sevende Uhrevi sevgiyi buluver sen de Canana muhtaçtır kullar
Efendim Efendim gülistanın gülü sensin
Efendim ümmetinin dili sensin
Efendim her şeyden çok sen güzelsin
Efendim
Lokması helalden akşam yemeği Yokluk sofrasında gülümsemeyi Ezberlerse gönül canım demeyi Çözer bağlarını diller
Efendim Efendim gülistanın gülü sensin
Efendim ümmetinin dili sensin
Efendim her şeyden çok sen güzelsin
Efendim
Bir hoyrat sesinden yerken vurgunu Unutur kendini gönül yorgunu Vuslata erenler bilirler bunu Deryayla buluşur göller
Efendim Efendim gülistanın gülü sensin
Efendim ümmetinin dili sensin
Efendim her şeyden çok sen güzelsin
Efendim
Bu eser Efendim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
