Medine’ye girdim büküldü belim takatim tükendi tutuldu dilim Seni anlatmaya yetmiyor ilim yaralı gönlümü sar Muhammed’im oy oy
Ravzanı görenler coşup çağlıyor ümmetlerin hüngür hüngür ağlıyor O nurun ismetin kalbi dağlıyor yakıyor insanı nur Muhammed’im oy oy
Ne insanlar gördüm gözünde yaşlar kavuşmuşlar amma dökülmüş başlar
Islanır yüzleri kirpikler kaşlar gönülleri olmuş nur Muhammed’im oy oy
Cennetül Bâkî’de Fatıma ana aramızda kaldı nasıl da yaram Üfleyin kalbime yandıkça yanam aşkından olayım kül Muhammed’im oy oy
Yaklaştım yanına aldım kokunu günahkâr bedene verdim çoğunu Kalbime soksaydın iman okunu imanı kurtarmak zor Muhammed’im oy oy
Bu eser Nur Muhammed’im ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
