Alın beni Medine’ye götürün gülmeyen yüzümü orda güldürün Gönlümdeki bu ateşi söndürün ölürüm de ayrılamam Resulden
Hasret kaldım Ravzadaki Nebiye herkes gider ben gidemem ne diye Ben bu yoldan asla dönem geriye ölürüm de ayrılamam Resulden Alın beni Medine’ye götürün gülmeyen yüzümü orda güldürün Gönlümdeki bu ateşi söndürün ölürüm de ayrılamam Resulden
Medine’nin yollarına varayım gonca güllerini kalbe sarayım Değmeyin baştan aşağı yarayım ölürüm de ayrılamam Resulden Alın beni Medine’ye götürün gülmeyen yüzümü orda güldürün Gönlümdeki bu ateşi söndürün ölürüm de ayrılamam Resulden
Muhammed’e yâren olsun bu gönlüm tez beni götürün solacak gülüm Ondan ayrı geçen her günüm zulüm ölürüm de ayrılamam Resulden Alın beni Medine’ye götürün gülmeyen yüzümü orda güldürün Gönlümdeki bu ateşi söndürün ölürüm de ayrılamam Resulden
Ravzanın bahçesi gül ile dolu yolu iman yolu yolu Hak yolu Resulüm mekânı ne kadar ulu ölürüm de ayrılamam Resulden Alın beni Medine’ye götürün gülmeyen yüzümü orda güldürün Gönlümdeki bu ateşi söndürün ölürüm de ayrılamam Resulden
Bu eser Medine’ye Götürün ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
