Kumdan,
ayın on dördü,
bir öksüz çıkıverdi! Lakin,
o ne hüsrandı ki Hissetmedi gözler,
Kaç bin senedir halbuki bekleşmedelerdi!
Dünya neye sahipse,
O’nun vergisidir hep; Medyûn ona cemiyyeti,
medyûn O’na ferdi.
Medyûndur o mâsuma bütün bir beşeriyyet Yâ Rab,
bizi mahşerde bu ikrâr ile haşret
Bu eser On Dört Asır Evvel ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
