Döne Döne

Ömür bahçesinin gülü solmadan uyan gel gözlerim gafletten Ecel bize bir gün devran dönmeden uyan gel gözlerim gafletten

Niçin gafletine mağrur olursun kervan geçer gider yolda kalırsın Sen vallahi sonra pişman olursun uyan gel gözlerim gafletten

Kaba döşekte yatma döne döne mağrur olup uyuma kana kana İletirler seni karanlık yere uyan gel gözlerim gafletten

Gönül hun oldu şevkinden boyandım ya Resulallah Nasıl bilmem bu nirana dayandım Ya Rasulallah Ezel bezminde bir dinmez figandım Ya Rasulallah Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah.


Yanan kalbe devasın sen,
bulunmaz bir şifasın sen Muazzam bir sehasın sen,
dilersen rehnümasın sen Habib-i Kibriyasın sen,
Muhammed Mustafa’sın sen Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah.
Gül açmaz çağlayan akmaz,
İlahi nurun olmazsa Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah.


Güneş titrer,
yanar didarının bak ihtirasından Perişan bir niyaz inler hayatın müntehasından ya Resulallah

Derviş Yunus söyler sözün tutulmaz,
senin kumaşın bu yerde satılmaz.
Böyle yatmakla da Hakk’a varılmaz,
Uyan ey gözlerim,
uykudan uyan.