Sabahın sinleri gördüm.
Karışmış kara toprağa,
Şu nazik tenleri gördüm.
Yıkılmış sinleri dolmuş,
Hep evleri harâb olmuş.
Kamu endişeden kalmış,
Ne düşvar halleri gördüm.
Çürümüş toprak içre ten,
Sin içinde yatar pinhan.
Boşanmış damar,
akmış kan,
Batmış kefenleri gördüm.
Yaylalar yaylamaz olmuş,
Kışlalar kışlamaz olmuş.
Bar tutmuş söylemez olmuş,
Ağızda dilleri gördüm.
Kimisi zevk-u işrette,
Kimi saz-u beşârette.
Kimi belâ vü mihnette,
Dün olmuş günleri gördüm.
Soğumuş şu kara gözler,
Belirsiz olmuş ay yüzler.
Kara toprağın altında,
Gül derer elleri gördüm.
Derviş Yunus bunu gördü,
Gelip bize haber verdi.
Aklım vardı bilim şaştı,
Netekim bunları gördüm
Bu eser Teferrüc Eyleyi Vardım ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
