Ağlar Yakup Ağlar

Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın kelamı vardır dilimde Yusuf’u kaybettim Kenan elinde Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Yusuf’um hocada okumaz oldu O bülbül dilleri şakımaz oldu Alnındaki nuru berk urmaz oldu Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Bir bezirgan geldi üç aylık yoldan Yusuf’u çıkardı kırk arşın kuy’dan Keremkanı kıldı Mısır’a sultan Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Yusuf’u götürdüler ölüm kastına Attılar kuyuya başı üstüne İhlâs ile çıktı suyun üstüne Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Cem olup geldiler Kenan’ın kurdu Biz yemedik diye içtiler andı Yakup’un feryadı Arşa dayandı Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu