Ey Yolcu

Ey nefsim dinle beni Sana yan diyorum Ateşlerin içinde yanan gibi yan Ona can diyorum anla beni Canımın da içinde canan gibi can Yaprak düşerse dalından isyana Öğütürse yaz akşamları sevda sözcüklerinde Temmuz Ağustos uzaklaşırsa yani Bir sonbahar iklim ağlama El yapımı zanlar hükmederse uzun gün dostluklarına Gece başucumda uykusuzluk ekerse gözbebeklerinin vadisine Yüreğinin yıldızları kulağına fısıldayıp işte ağlama vakti derse Sen yine de ağlama çünkü bize ağlamak düşmez ağlama Yürümek düşer sevgilinin ardından
Sadece ağlamak yetmez
Güzeldir hayranı olmak Nebinin ama sadece hayranlık yetmez
Onun gibi olmadıktan sonra Bu yol ilelebet bitmez
Ağaç gölgesinde gölgelenip yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı Onun gibi olmak vardı Şu geçen ömrümde nelere kaldın sen Sen ki dünyanın süsüne aldandın Yandın ağladın yine uslanmadın Nereye bu gidiş nereye ey yolcu Ey nefsim dinle beni Yan diyorum sana Ateşlerin içinde yanan gibi yan Can diyorum ona Ne olur anla beni Canımın içinde canan gibi can Alev sarsa da gözlerini bir rüzgâr soğutmaya çalışıyorum Zamanla alevlere o rüzgârda alışıyoruz Bilemez ki bu dünyanın bir oyunu Bilemez ateşin içinde olduğunu Hala yanmaktadır gözbebekleri Ve ben ateşten bir mektup oldum da Özgürlüğümü yaktım dünya adına Onun adına adımı yaktım Ve artık adına ortaktım Rüzgârsa dilbeste olmuş nara söndürme gözyaşlarında Ağlama çünkü bize ağlamak düşmez
Ağlama bize yürümek düşer sevgilinin ardından
Sadece ağlamak düşmez güzeldir hayranı olmak Nebinin Ama sadece hayranlık yetmez onun gibi olmadıktan sonra bu yol bitmez
Ağaç gölgesinde gölgelenen yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı Ey nefsim onun gibi olmak vardı Şu geçen ömrümde nerede kaldın sen ki dünyanın süsüne aldandın Yandın ağladın yine uslanmadın Nereye bu gidiş Nereye ey yolcu nereye bu gidiş Nereye yolculuk nereye Ey Yolcu Nereye