Ateşlerin içinde yanan gibi yan Ona can diyorum anla beni Canımın içinde canan gibi can Yaprak düşerse dalından isyana Ölçülürse yaz akşamları sevda sözcüklerinde Temmuz Ağustos uzaklaşırsa Beni bir sonbaharsa iklim ağlama El yapımı zanlar hükmederse uzun gün dostluklarına gece başucundan
Uykusuzluk ekerse gözbebeklerinin vadisine Yüreğinin yıldızları kulağına fısıldayıp işte ağlama vakti derse Sen yine de ağlama çünkü bize ağlamak düşmez ağlama Bize yürümek düşer sevgilinin ardından
Sadece ağlamak etmez Güzeldir hayranı olmak Nebi’nin Ama sadece hayranlık yetmez
Onun gibi olmadıktan sonra Bu yol ilelebet bitmez
Ağaç gölgesinde gölgelenip yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı Onun gibi olmak Şu geçen ömrümde nelere kandın Sanki dünyanın süsüne aldandın Yandın ağladın Yine de uslanmadın Nereye bu gidiş Nereye ey yolcu Ey nefsim beni dinle Yan diyorum sana Ateşlerin içinde yanan gibi yani Can diyorum ona anla beni Canımın içinde canan gibi can Alev sarsa da gözlerimi Bir rüzgâr soğutmaya çalışır Zamanla alevlere o rüzgâr da alışır Bilemez ki bu dünyanın bir oyunu Bilemez ateşin içinde olduğunu Hala yanmaktadır gözbebeklerim Ben ateşten bir mektup oldum da Özgürlüğümü yaktığın dünyaya adını Onun adına adamı yaktım Artık adına ortaktım Rüzgarsa dilbeste olmuştu nara söndürme gözyaşlarınla Ağlama çünkü bize ağlamak düşmez
Ağlama bize yürümek düşer sevgilinin ardından sadece ağlamak yetmez
Güzeldir hayranı olmak Nebi’nin Ama sadece hayranlık yetmez
Onun gibi olmadıktan sonra bu yol ilelebet bitmez
Ağaç gölgesinde gölgelenir Yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı Ey can Onun gibi olmak Şu geçen ömrümde nerede kaldın Sen ki dünyanın süsüne aldandın yandın ağladın yine de usanmadın Nereye bu gidiş Söyle nereye Ey Yolcu
Bu eser Ey Nefsim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
