Özlem

Ah eder,
figân eder sensiz iken ümmetin Bin pâre olduk bizler terkedince sünneti Sel olur âkâr hüzün âcısıylâ hâsretin Yârâlı yüreklere medet et Muhâmmedim Yine de gel seninle mânâ bulsun bu hâyât Asr-ı sââdet gibi yine coşsun kâinât Bize son günlerinden bir kâse âb-ı hâyât Canlar fedâ edelim uğrunâ Muhâmmedim