Sultanımın nurlu yüzün göreyim Mübarek eline elim vereyim Sofrasında ekmek çorba yiyeyim Beni Menzile götürün sofiler
Menzil’in gülleri ne güzel kokar Çeşmesinde sular çağlayıp akar Hasreti gözümü kavurur yakar Beni Menzile götürün sofiler
Şeyhim hanesinden çıkıp gelirken Sofiler nurlu cemalin görürken Hatim bitti tövbeler verilirken Beni Seydama götürün sofiler
Aylar oldu ben Menzil’e varmadım O yerleri bir kez daha görmedim Günahıma ben pişmanım demedim Beni Menzil’e götürün sofiler
Elbistan’dan yolculuk var Menzi’le Cumartesi günü kalkar kafile Seydamsız yaşamak bana nafile Beni Menzil’e götürün sofiler
Ey yüce Allahım düşkün halimi Ahmet turan sana açtım elimi Nefis şeytan bağlamadan yolumu Beni Menzil’e götürün sofiler
Bu eser Beni Menzile Götürün ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
