Miraç

İşte böyle bir gece.
Mekke’de bir gece Yorgunluk havada Gariplik suda Simsiyah bir sessizlik Uyku bile uykuda.
Kâbe’nin hatîm kısmında Yanı üzre yatan biri var Yıl hüzün yılı Ebu Talib yok Yıl hüzün yılı Vefakâr eş Hatice’tül Kübra yok.
Kâbe’nin hatîm kısmında Yanı üzre yatan biri var Teselli arayan kalp Hüzünle çarpan kalp O’nun kalbi.
Ve ayak sesleri Yıldızlar
ışıldıyor.
Bu ayak sesleri göklerden Yol veriyor yıldızlar.
Semâdan inenler var.
İzin verseydi Allah Kâinat inerdi yere Çünkü Kâbe’nin hatîm kısmında yatan Sultân-ı levlâk’tır.
Habîb-i zîşândır o Nur-u hüda’dır.
Merhamet ufkunun nazlı güneşi Kainatın biricik çiçeğidir o.
İzin verseydi Allah Âlemler inerdi yere Oysa emir yalnız Cebrail’e Ve yalnız Cebrail iner yere Kalk ya Rasulallah Semada melekler seni bekler
Taif’te taşlanan yüzüne hasret Alaya alınan sözüne hasret Seni bekler melekler.
Yeryüzünde vefa yok mu? Seni teselli edecek birini mi arıyor kalbin.
Sevdiklerin bir bir uçuyor mu elinden? Davetini hafife mı aldılar? Üzülme ve aç gözlerini Öteler bekliyor seni Bu gece kainat adını anacak,
Aç gözlerini ki alemler nazarına kanacak.
Burak,
senin için uçacak.
Aç gözlerini ya Habiballah Bu gecenin adına İsra diyecek Allah.