Ağıt

Dağlara,
dağlara yürek mi dayanır dağlara toprağın kara bağrında hazan yaprakları gibi savrulanlara gün batımı sevdamız katlin çıkmaz bakışlarında bağrımızda onulmaz yara sen orta Asya’nın emaneti çekik gözlüm hangi bedenle söyleşmek istersin şimdi bizimle bu alt üst olmuş yazgının günlüğünde

muttasıl çaresizliklerin billur tanesidir gamzeli yanaklardan mezar anıtlarına süzülen senli-benli gözyaşlarımız bağrımızda açan hüzünlerin nilüfer çiçekleri ölümlerin dupduru gözyaşlarında katlin çıkmaz bakışlarında

esaret kamplarının Antep rumuzu bağrımıza saplanan hançer şerefsiz saldırıların orospu zulası katlimize ferman taş sarar sırtımıza bağrımızda onulmaz yara sen orta Asya’nın emaneti çekik gözlüm hangi bedenle söyleşmek istersin şimdi bizimle hani bir söz var ya “ateş yakından yakar insanı” katlimize ferman olanlar utansın