Beyyine Suresi

98-BEYYİNE SURESİ Bismillahirrahmanirrahim 1.
Lem yekünillezine keferu min ehlil kitabi velmüşrikine münfekkıyne hatta te’tiye hümülbeyyineh 2.
Rasulüm minallahi yetlu suhufem mütahherah 3.
Fiha kütübün kayyimeh 4.
Ve ma teferrekallezıne utül kitabe illa min ba’di ma caethümül beyyineh 5.
Ve ma ümiru illa liya’büdüllahe muhlisıyne lehüd din hunefae ve yükıymussalate ve yü’tüzzekane ve zalike diynülkayyimeh 6.
İnnelleziyne keferu min ehlilkitabi velmüşrikiyne fiy nari cehenneme halidiyne fiyha ülaike hüm şerrülberiyyeh 8.
Cezaühüm ‘ınde rabbihim cennatü ‘adnin tecriy min tahtihel’enharü halidiyne fiyha ebeden radıyallahü ‘anhüm ve radu ‘anhü zalike limen haşiye rabbeh MEALİ 98 – BEYYİNE SÛRESİ Medine’de nâzil olmuş olup 8 âyettir.
Adını ilk âyetinde geçen el-Beyyine (açık ve kesin delil) kelimesinden almıştır.
Bu sûre-i celîle Ehl-i kitabın Hz.
Peygamber (a.s.)’ın risaleti karşısındaki tutumlarını,
Allahı tek İlah tanıyarak O’na halis ibadet etmenin gerekliliğini,
müminlerle kâfirlerin âhiretteki durumlarını beyan eder.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1 – Gerek Ehl-i kitaptan,
gerek müşriklerden olan kâfirler,
kendilerine o açık ve kesin delil gelmedikçe,
inkârlarından ayrılacak değillerdi.
2-3 – O kesin delil de İçinde hak,
hikmet ve adaletin ifadesi olan yazılar ihtiva eden tertemiz sayfaları okuyan,
ve Allah tarafından gönderilen bir Resûldür.
[80,13-16; 3,105] Âşikâr bir delil Resulullah (a.s.m)’dır.
Onun tertemiz hayatı,
dinin en bariz delilidir.
Onun dürüst,
güvenilir olup güzel ahlâkın bütün dallarında en mükemmel olması,
ümmî olmasına rağmen ona Kur’ân gibi bir kitap verilmesi,
bedevî bir toplumda tarihin en büyük ınkılabını gerçekleştirmesi,
getirdiği inanç esaslarının,
ibadetlerin,
hükümlerin ve ahlâkî prensiplerin hep makul olması,
ona tâbi olarak manevîyat,
ahlâk ve bilimlerde muazzam ilerleme yapan yüzbinlerce mükemmel insanın yetişmeleri gibi yüzlerce husus düşünülürse Resulullahı tanıma vesîlelerinin ne kadar fazla olduğu anlaşılır.
4 – Ehl-i kitap mensupları,
o kesin delil gelinceye kadar bu konuda ihtilaf etmemişlerdi.
[2,213-253; 3,19; 5,44-50; 10,93; 42,13-15] O gelince kimi inanmak,
kimi reddetmek sûretiyle,
onun hakkında ayrılığa düştüler.
Oysa Ehl-i kitap daha önce böyle bir resulün geleceğini beklemekte ittifak içindeydiler.
5 – Halbuki onlara,
şirkten uzak olarak yalnız Allah’a ibadet etmeleri,
namazı hakkıyla ifâ etmeleri,
zekâtı vermeleri emredilmişti.
İşte sağlam,
dosdoğru din budur.
[21,25; 16,36] 6 – Gerek Ehl-i kitaptan,
gerek müşriklerden olan kâfirler,
hem de devamlı kalmak üzere cehennem ateşindedirler.
Onlar bütün yaratıkların en şerlisidirler.
7 – Ama iman edip,
makbul ve güzel işler yapanlar ise bütün yaratıkların en hayırlı olanlarıdır.
8 – Bunların Rab’leri nezdindeki ödülleri,
içinden ırmaklar akan,
hem de devamlı kalmak üzere girecekleri,
Adn cennetleridir.
Allah onlardan,
onlar da Allah’tan râzı olmuşlardır.
İşte bu rıza makamı da Rabbine saygı duyanlarındır.