Dostluk ikliminin saadet rüzgârı Eserse ancak Gelir insanlığın baharı Secdedir medeniyet çarklarının buharı Günah batağından lezzet bulan utansın
Öf bile demeyiniz derken anaya Rahman Canavarlaşmış evlat nasıl ediyor isyan Bu hale feryat edip inleyip ağlar insan Bizi bize düşürüp sonra gülen utansın
Kardeşi kardeşinin hakkında dava açar Menfaat için evlatla babadan kaçar Unutulmuş dostluklar kalmamış vefalı yar Kalplerden muhabbeti aşkı çalan utansın
Alışveriş ahlâkı bize darılmış bugün Doğruluk tam alnından heyhat vurulmuş bugün Sözler perişan olmuş akit kırılmış bugün Dostluklara pranga vuran yalan utansın
Din bizde Kur’an bizde neden cehalet bizde Kör olası tefrika ihtilaf içimizde Geçmez oldu paramız batı hazinesinde Yağmalandık soyulduk soysuz kalan utansın
Kader değil mi imtihan başımıza gelenler
Dost değil düşman yüzümüze gülenler
Eğer kabrinden kalksa vatan için ölenler
Yüzümüze tükürür insan olan utansın
Bu eser Utansın ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
