Yusuf Kıssası İle Maruf Münker

Tarih boyunca toplumlar ne zaman iyiliği emredip kötülükten sakındırma konusunda başarısız oldular
O zaman dünyaya kötülük hâkim oldu Hud Suresi 116 ve 117.
Ayetlerde Allah önceki kavimlerin ibret dolu haberlerini bildiriyor “Sizden önceki nesillerden akıllı kimselerin insanları yeryüzünde bozgunculuk yapmaktan men etmeleri gerekmez miydi? Fakat onlar arasından ancak kendilerini kurtardığımız pek az kişi böyle yaptı.
Zulmedenlerse kendilerine verilen refahın peşine düşüp şımardılar ve suç işleyen insanlar olup çıktılar.
Halkı ıslah edici kimseler olsaydı Rabbin o şehirlere haksız yere helak edecek değildi.” Peygamber Efendimiz bir hadislerinde şöyle buyuruyorlar= “Allah bütün halka bir kısım insanların yaptıkları kötülük yüzünden azap etmez,
ancak aralarında kötülüğü görüp ve onu ayıplamayıp nehyetmeye güçleri yettiği halde bunu yapmazlarsa böyle yaptıkları zaman Allah hepsini mahveder.” Kötülüğü zulmü görüp ona karşı çıkmayan ona ortak olmuştur.
Rabbimiz hayra çağırıp kötülükten sakındır topluluğun var olması gerektiğini Ali İmran Suresi 104.
ayeti ile bize şöyle bildiriyor= “İçinizden hayra çağıran iyiliği buyurup kötülükten men eden bir topluluk olsun işte onlar kurtuluşa eernlerdir.” Maruf’u emredip Münker’den alıkoyan bir topluluk oluşmadığı zaman tek tek her müslüman bu emirden mesul olur Maruf’u emredip Münker’den sakındırmak yeryüzünde işlenecek en salih amellerdendir
Kişi iyiliği anlatırken tebliğ ettiği özelliğe inanmış özümsemiş ve anlattığını yaşıyor olması gerekir.
Kendi aydınlanmamış fert başkasını aydınlatamaz.
Bir güzellik destanıdır
Hz Yusuf kıssası Zamanlar boyu eskimeden üstümüzde parlayan Kur’an’ın sayfalarından yüreğimize bilgimize karışan Hz Yusuf Hazreti Yakub’un güzellik sembolü oğlu Henüz çocuk Yusuf Gördüğü güzel rüyada on bir yıldızın güneşin ve Ay’ın kendine secde ettiğini babasını anlatır Babası gördüğü rüyayı kardeşlerine anlatmamasını ister.
Çünkü der Şeytan apaçık bir düşmandır
Rabbi Yusuf’a rüya yorumunu öğretiyordu.
Kardeşleri Yusuf ve aynı anneden olan Bünyamin’i çekemez olmuşlardı.
Şeytan onları kıskıvrak bir vesvese ile yakalayıverdi.
Babalarından izin alıp Yusuf’u kıra götürdüler.
Tedirgin baba Yusuf’u kurt yer diye üzüledursun Kardeşleri Yusuf’u kuyuya atıp babalarına onu kurt yedi dediler
Hz Yakup oğlunun kanlı gömleğini gömdü yüzüne Nefsiniz sizi aldatıp kötü işlere sürükledi.
Artık bana güzelce sabretmek ve Allah’tan yardım istemek düşer dedi.
Acılar büyüdükçe sabır da büyür.
Peygamberler dağ gibi yalnızlıkları ile Allah’ın rahmetine onun dostluğuna bürünürler
Ay yüzlü Yusuf’un acısı can acısı Yüreğinden gözlerine fışkıran yaşlarına sabrediyor Hz Yakup Güzelce sabredip yardım diliyordu.
Yusuf kuyuda tek başına sanılır,
tevekkül ona teni kadar yakın Teslimiyet suluklarına karışmıştır Kervanlar gelir suya ağırlaşan kırbalar su yerine Yusuf’u çeker kuyudan
Bir çelimsiz çocuk sanılan Yusuf satılır köle pazarlarından saraylara Sarraf olmayanın elinde bir taş değilim ya Yusuf gelişmiş serpilmiştir.
Ay onun güzelliğini överek kıskanmakta Aynalar onu gösterme yarışındadır.
Sahibesi Zeliha onu arzu etmektedir.
Yusuf’tan yine bir güzellik yükselir.
Rabbi ona doğru yolu göstermiştir.
Sabırla ve dayanılmaz bir iradeyle direnir.
Karşı koyar çirkinliğe Haddi aşan pervasız saldırıya Yusuf’un gömleği paramparça Zeliha kınanır Mısır’ın diğer kadınlarınca Toplar kadınları Zeliha önlerine meyveler koyar Bıçakla meyve soyarken kadınlar
Yusuf’u içeri alır Kınanan keyifli onları seyrediyor kadınlar meyve yerine ellerini soyuyorlar
Karşılarındakinin melek olup olmadığını düşünüyorlar
Hazine Rabbim katındadır o İstediğine istediğini verir Nimet verilerinin İmtihanı da çetindir
Yusuf zindana seçer iffetini erdemini korumak uğruna zindan
Rabbim dedi,
bana göre zindan bunların beni davet ettiği şeyden iyidir
Eğer onların düzenini benden savmazsan onlara meyleder cahillerden olurum.
Yusuf zindanı anlatıyor= Ey benim zindan arkadaşlarım Putlardan tanrılık iddia eden acizlerden uzaklaşın Her şeyi yoktan var eden Allah’ın emrine teslim olun Hüküm ancak Allah’ındır
Yusuf anlatıyor duvarlar aydınlanıyor Yusuf konuşuyor çehreler karanlıktan nura koşuyor Yusuf rüya tabiri etmeye devam ediyor Zindandan yaptığı tabir gerçekleşiyor ünü yayılıyor Mısır hükümdarı bir rüya görür Yedi semiz ineği yedi zayıf inek yiyor Yedi yeşil başağı da yedi kuru başak Tüm tabirciler suskun ta ki Yusuf geliyor Yedi sene bolluk yedi sene kıtlık olacak tedbir almak gerekir diyor Hükümdar seviniyor ona geniş yetkiler veriyor Allah buyuruyor= “Biz dileğimiz kimseye rahmetimizi ulaştırırız gzel davranın ecrini zayi etmeyiz” Karanlık kuyulardan
Mısır’a sultanlığı Nice imtihanlar sabırla duayla yakarış ve azimle aşılmıştır Hayat devam ediyor imtihan sürüyor Vezirlik sorumluluk bozuk yıllarında yapılan depolamada ülkeler komşu kabileler gelmekte cömert vezir yardımda.
Ve nihayet kardeşleri de geldi,
tanıdı onları Yusuf Onlar habersizdiler sordu Yusuf anlattı onlar Bir kardeşlerinin çöle gidip kaybolduğunu anlattılar
Yusuf Bünyamin’i istedi onlar direndi Getirmezlerse erzaksız kalacaklarını söyledi Yusuf Allah adına söz vererek zorla izin alabildiler babalarından
Bünyamin geldi Yusuf onunla konuştu hasret giderdi Yükler hazırlandı erzaklar arasında bir tas Bünyamin’in yüküne saklandı.
Sonra bir münadi kaybolan tasın önemli olduğunu kimde bulunursa onun alıkonulacağını duyurdu Kervanlar durdu Bünyamin’in yükünden çıkan tas kardeşleri şaşkına çevirdi Çaldıysa o çaldı bundan
önce kardeşi de çalmıştı dediler
Yusuf üzüntüler acılar içinde kendi kendine Siz fena bir durumdasınız Allah sizin anlattıklarınızın iç yüzünü biliyor dedi.
Alıkonulmak için kendilerini öne attılar olmadı Babalarına şimdi ne cevap vereceklerdi Bünyamin’siz döndüler
Anlattılar babaları üzgün sabra sıkıca sarıldı.
Kuruyan gözlerinde yaş bitti umudu hiç bitmedi Zira kâfirlerden başkası Allah’ın rahmetinden ümit kesmez.
Oğulları tekrar Mısır’a gönderdi Yakup Gidin bulun onları Yusuf’un kokularını duyuyorum diyordu Yıllarca Mevlaya yalvardı durdu esen rüzgârlardan
Yusuf’u sordu Yusuf’um Yusuf’um nerde diyordu ağlar
Yakup ağlar
Yusuf’um deyu Vardılar
Yusuf’un huzuruna yalvardılar,
zordayız bize tasadduk et Allah tasadduk edenleri mükâfatlandırır dediler
Yusuf=Siz cahilken Yusuf’a ve kardeşine yaptıklarınıza pişman olup tövbe ettiniz mi deyince Hepsi dondu birden gözleri birbirinde kenetlendi Yoksa sen sen Yusuf musun dediler
Ben Yusuf’um bu da kardeşim Allah bizi korudu ve yüceltti.
Kim Allah’tan korkar ve sabrederse şüphesiz Allah iyilik edenlerin ecrini zayi etmez.
Kardeşlerine sabır kuyuda sabır Zeliha’nın isteğine karşı nefsine sabır zindanda sabır Yusuf bir güzellik sergisi sunuyor Karanlığa karşı bir meşale olarak yürüyor Kötülüğe karşı iyilikle karşılık veriyor Korku içindeki kardeşlerine şöyle diyordu= Bugün size kınama yok Allah sizi bağışlar,
O merhametlilerin merhametlisidir.