Ey garib bülbül diyârın kândedir
Bir haber ver gülizârın kândedir
Sen bu ilde kimseye yâr olmadın Var senin elbette yârin kândedir
Arttı günden güne feryâdın senin Âh‐u efgân oldu mu’tâdın senin Aşk içinde kimdir
üstâdın senin Bu senin sabr‐u karârın kândedir
Bir enisin yok aceb hasrettesin
Rahatı terk eyledin mihnettesin
Gece gündüz bilmeyip hayrettesin
Yâ senin leyl‐ü nehârın kândedir
Ne göründü güle karşı gözüne Ne büründü baktığınca özüne Kimse mahrem olmadı hiç râzına Bilmediler
şeh‐süvârın kândedir
Gökte uçarken seni indirdiler
Çâr‐ı unsur bendlerine urdular
Nûr iken adın Niyâzî dediler
Şol ezelki itibârın kândedir
Bu eser Ey Garip Bülbül ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
