İster İsen Marifette Olasın

İster isen ma’rifette olasın
âli‐cenâb Ehl‐i irfan eşiğinde yüzünü eyle turab Çok da verme kendini dünyâya bir dem çek elin Döndüremezsin beğim katî ağırdır bu dolap Bu harabı niceler
çalıştı ma’mur etmeğe Bir yanın ta’mir ederken bir yanı oldu harap Çok seğirtti gaflet ehli bu serâbı su sanıp Bulmadılar hiç biri bu sahrada bir katre âb Bir zaman yüz verme dünya ehline uzlette ol Akl u fikrin bir yere cem’et yüzüne çek nikab Göz kulak dil kapıların bağla muhkem bir zaman Ola kim Hakk‐dan yana gönlünden ola feth‐i bâb Gel ölümden kurtulam dersen yürü var âşık ol Döne döne aşk oduyle cism ü cânı kıl kebap Gir bu derd meyhânesine koma elden kadehi Hiç yürek kanından
özge âşığa yoktur şarap Himmetin dâim bu olsun kim Hakk’ı anlayasın
Hakk’ı bilmekten yeğ olmaz iki âlemde sevap Gel azâb‐ı âhiretten bulmak istersen halâs Arif ol ki cehl odundan
çıkar cümle azap Bu Niyâzî kendinden demez bu sözü ey oğul Hep anı söyler duyarsın gökten inen dört kitâb