Tecellâ-yı cemâlinden habîbim nev-bahâr ateş! Gül ateş,
bülbül ateş,
sümbül ateş,
hâk ü hâr ateş! Şuâ-ı âfitâbındır yakan bilcümle uşşâkı; Dil ateş,
sîne ateş,
hem dü çeşm-i eşk-bâr ateş! Hayâl-i şem-i rûyinle acep mi yansa can u dil? Nigârım gel de gör kalbimde ateş,
âh u zâr âteş! Ne mümkün bunca ateşle şehîd-i ışkı gasletmek? Cesed ateş,
kefen ateş,
hem âb-ı hoş-güvâr ateş! Ben el çektim safâ-yı hatır u ârâm-ı canımdan,
Safâ ateş,
cefa ateş,
firar ateş,
karar ateş! Ne yapsam bu dil-i mahzûnu mesrûr eylemem şâhım,
Gam ateş,
gam-güsâr ateş,
temennâ-yı mesâr ateş! Ümîd-i âfiyet besler mi Es‘ad yardan hâşâ! Saçar oldukça gözden ol nigâr-ı gül-izâr ateş.
Bu eser Tecellayı Cemalinden ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
