İlle bana şöyle gelir bir göz yumup açmış gibi Şu dünyada bir nesneye yanar için gönlüm özüm Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi Yunus Emre bu dünyada iki kişi kalır derler Meğer Hızır İlyas ola ab-ı hayat içmiş gibi Yunus buna Hak tanıktır bu can gövdeye konuktur Bir ola çıka gide kafesten kuş uçmuş gibi
