Gariplik tuttu boynumdan büker Mevlâya Mevlâya.
Gözüm,
her derdi gönlümden döker Mevlâya Mevlâya.
Dolaştım beldeler,
boylar,
Urum,
Türkmen,
Arap köyler,
Pınarlar,
çeşmeler,
çaylar,
akar Mevlâya Mevlâya.
İnandım,
Aşk-ı mutlak bir,
gönül bir,
sevgi bir,
Hak bir; Dilim,
doksan dokuz tesbih çeker Mevlâya Mevlâya.
Senin yurdun ırak iller,
mekân tutmuş garip kullar,
Var git Yunus,
bütün yollar
çıkar Mevlâya Mevlâya
Musalla köşküdür karşın,
nasibin üç buçuk arşın,
Hedefsiz kurtulan kurşun seker Mevlâya Mevlâya.
Bu eser Mevlaya ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
