Canım Efendim

Bahçesinde açan gülü olaydım kapısında kıtmir gibi kalaydım Ashab gibi için için yanaydım Medine’ye hasret kaldı bu gönlüm Can Efendim sana hasret bu gönül can Efendim yanar durur bu gönlüm Can Efendim ağlar gözler bu gönlüm Medine’ye hasret kaldı bu gönlüm

Ravzasına akar nurun pınarı asırlardır açar güller çınarı Gidebilsem olsa vuslat zamanı Medine’ye hasret kaldı bu gönlüm Can Efendim sana hasret bu gönül can Efendim yanar durur bu gönlüm Can Efendim ağlar gözler bu gönlüm Medine’ye hasret kaldı bu gönlüm