Hak Bir Gönül Verdi Bana

Hak bir gönül verdi bana Hâ demeden hayrân olur Bir dem gelir şâdân olur Bir dem gelir giryân olur Bir dem sanasın kış gibi Şol zemheri olmuş gibi Bir dem beşâretden doğar Hoş bâğ ile bostân olur Bir dem gelir söyleyemez
Bir sözü şerh eyleyemez
Bir dem dilinden dür döker Dertlilere dermân olur Bir dem çıkar arş üzere Bir dem iner taht-es-serâ Bir dem sanasın katredir
Bir dem taşar ummân olur Bir dem cehâletde kalır Hiç nesneyi bilmez olur Bir dem dalar hikmetlere Câlînus u Lokmân olur Bir dem dev olur yâ peri Vîrâneler olur yeri Bir dem uçar Belkîs ile Sultân-ı ins ü cân olur Bir dem varır mescidlere Yüz sürer anda yerlere Bir dem varır deyre girer İncil okur ruhbân olur Bir dem gelir Îsâ gibi Ölmüşleri diri kılar
Bir dem girer kibr evine Fir’avn ile Hâmân olur Bir dem döner Cebrâil’e Rahmet saçar her mahfile Bir dem gelir gümrâh olur Miskin Yunus hayrân olur