Şimdi Medine sokakları sensiz Efendim bir seher yeli esiyor Ravzayı Mutahhara’ya doğru Hz.Bilal Habeşlerin ezanlar okuyor ehl-i beyt ağlıyor ümmet ağlıyor sahabeler ağlıyor Efendim Ayrılığın ateşi yaktı Efendim ayrılığın ateşi yaktı Efendim yaktı
Ravzasına vardım hâlâ ordasın minbere çıkmışsın
ümmetini sorarsın
Ümmetinin günahına ağlarsın ayrılık ateşi yaktı Efendim Sen gidince sahabeler ağladı Ebubekir ciğerini dağladı Fatma annem hiç gülmedi ağladı ayrılık ateşi yaktı Efendim Ravzasına vardım ağlar gözlerim toprağın koklayıp yüzler süreyim Bedenim taşımaz tutmaz dizlerim ayrılık ateşi yaktı Efendim
Ömer çıktı sahralarda ağladı senin ayak izlerini aradı Yetim Hasan Hüseyin’inim ağladı ayrılık ateşi yaktı Efendim Sensiz geçen günlerim Muharrem aşkının ateşi yaktı kül oldu Kanlı gözyaşlarım akar sel oldu ayrılık ateşi yaktı Efendim Ravzasına vardım ağlar gözlerim toprağın koklayıp yüzler süreyim Bedenim taşımaz tutmaz dizlerim ayrılık ateşi yaktı Efendim
Bu eser Ravzasına Vardım ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
