Çağırırım Ey Dost Seni

Ey benim Sultanım özüm hicranım çok gülmez yüzüm Yakub oldum ağlar gözüm çağırırım ey dost seni Şimdi cismimden cüdayım kurban canım ben fedayım Yusuf gibi kuyudayım çağırırım ey dost seni

Gezinirim otağında ateş yanar şu bağrımda Musa ile Tur Dağı’nda çağırırım ey dost seni Yüzüm gülmez bu dünyada kaldım artık ben sılada Hüseyin’le Kerbela’da çağırırım ey dost seni