Gariplik tuttu boynumdan,
Büker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Gözüm,
her derdi gönlümden,
Döker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Dolaştım beldeler boylar,
Urum,
Türkmen,
Arap Köyler,
Pınarlar,
Çeşmeler,
Çaylar,
Akar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
İnandım,
Aşk-ı mutlak bir,
Gönül bir,
sevgi bir,
Hak bir; Dilim doksan dokuz tekbir,
Çeker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
İlahi,
zincirim çözüldü; Kaçıp gitmem,
sözüm sözdür.
Benim hürriyetim gözdür,
Bakar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Tutun gönlüm hazır dal var Petek yap sen yeter bal var Bu fırsat kaçmadan yalvar Yakar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Ecel bir şaşmayan gerçek Musalla pek yakındır pek Ömür bir an süren şimşek Çıkar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Senin yurdun ırak iller,
Mekan tutmaz garip kullar.
Bekir var git bütün yollar,
Çıkar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Bu eser Gariplik Tuttu Boynumdan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
