Mahut şafaklar
Gökkandili sönüp Geceye sarıldığında
Dizindeyim anam Gül demet eline Karıldığında Şafakları istemem Kanlı urganlarıyla İstemem gün ışığını Diriler makberinde
Seni benden alır Boynum bükülür Gözyaşlarımla Ellerim boşlukta kalır Yeniden beklerim Sarılıp emzirecek vuslatı Durmazsın yine Güneşi gömüp Akşamın olduğu yerden Şakayıktan demetlerle Nağmelerle gelirsin
Başım dizindeyken Ninnilerle inlersin
Yanarsın kendince Bir daha olmayası Sabaha Bir daha erince
Gitme anne,
sen dur! Gönlümde ki sürur Kararsın güneş Gözümdeki nur Bu Nemrut ateş Şafaklara kayıp Ne varsa söndüreyim Beni bağrına Bağrın kalbime Döndüreyim
Hasretler olmasın
Anneler ağlamasın
Hasretler olmasın
Anneler ağlamasın
Bir sen mi yalnızsın ey deli gönül Gurbetin ocağı beni pişirdi Yâdıma gelmişsin vay deli gönül Hasretin sineme tetip düşürdü
Oy anam can anam kurban anam Duvar ol sen bana sırt ver anam Dağlara dağlara gardaş verdin Dağlara dağlara canlar verdin
Oy anam can anam kurban anam Duvar ol sen bana sırt ver anam Dağlara dağlara gardaş verdin Dağlara dağlara canlar verdin
Yaslandım duvara,
yaktım tütünü Dumanı sılaya aldı aşırdı Ayrılık acısı derdin bütünü Gözümün yaşını yine taşırdı
Oy anam can anam kurban anam Duvar ol sen bana sırt ver anam Dağlara dağlara canlar verdin Dağlara dağlara Mehmet verdin
Oy anam can anam kurban anam Duvar ol sen bana sırt ver anam Dağlara dağlara gardaş verdin Dağlara dağlara Mehmet verdin
Bu eser Anam ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
