Sen seherde açan çiçek Ben aşkınla yanan yürek Sen geceme doğan güneş Yalnızlığıma bir eş
Uğrunda yanmak isterim Sonsuzluğuna özlemim Perde perde candan geçip Her dem seni dilerim
Gönlüm bir sana mihmandar Aşkın sıcağı yürek yakar Sevgim gonca güller açar Hayran olur gülizar
Uğrunda yanmak isterim Sonsuzluğuna özlemim Perde perde candan geçip Her dem seni dilerim
” Yâ Nebî,
şu hâlime bak! Nasıl ki bağrı yanar,
gün kızınca,
sahranın; Benim de ruhumu yaktıkça yaktı hicranın! Harîm-i pâkine can atmak istedim durdum; Gerildi karşıma yıllarca ailem,
yurdum.
“Tahammül et!” dediler… Hangi bir zamana kadar? Ne bitmez olsa tahammül,
onun da bir sonu var! Ya Nebi Akıp giden zaman içinde Bir kafesteyim Kurulmuş nur bağı Amelde ise ahesteyim Bu son dem artık iman ile iman ile belki Son nefesteyim Bizi alıp götürücek nur seline hasretiz Hasretiz senin o gül yüzüne Hasretiz o muamma sözüne
Bu eser Uğrunda Yanmak İsterim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
