Gelmedin,
son hayal de yanıp kül oldu Bu deruni kavgada kırılan gönül oldu Şimdi menziller elem; yürek duman; sine çak Devleri mahkum eden hayatım şimdi helâk
Gelmedin; yıldırımlar düştü hülyalarıma Nasıl kıydın be zalim,
masum rüyalarıma Sana doğru her adım neden hep ölüm sunar Seni her andığımda renk solar desen yanar
Hangi rüzgar böyle sabırla koşar ardından
Hangi el nakış nakış gergef dokur ardından
Susarsam anlatır mı seni göklere tarih? Bensiz olur mu sabah,
güler mi kara talih
Gelmedin koptu zincir parçalandı anılar
Sardı bütün ruhumu tükenmeyen ağrılar
Kalbimin pembe köşkü harab oldu gelmedin Bahçesinde açan gül turab oldu Gelmedin
Bil ki kıyamet kopsa bu ateş sönmeyecek Heyhât! Şair mehtaba bir daha dönmeyecek
Bu eser Gelmedin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
