Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor; Bir hilal uğruna Ya Rab,
ne güneşler batıyor! Ey,
bu topraklar için toprağa düşmüş,
asker! Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i… Bedr’in aslanları ancak,
bu kadar şanlı idi… Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? Gömelim gömelim seni tarihe desem,
sığmazsın.
Bu taşındır diyerek Kabeyi diksem başına Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına Ey şehit oğlu şehit isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber Medet ya Sahibel Kulub
Bu eser Çanakkale Şehitlerine ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
