Belirdi bir kır atlı başı gözü polatlı Gözler buğulu,
nemli,
üveyk gibi kanatlı… Geliyor doludizgin,
yüreği dertle ezgin; Izdırap çekmiş belli,
duyguları pek engin.
Sakın geç kalma zinhar içim hasretle yanar Kalmadı başka sevdam,
ağar ufkumda ağar Artık bende’nim bende’n,
ayrılmam asla senden! Tutkunum irfanına vazgeçtim can u tenden…
Bu eser Işık Adam ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
