Belirdi bir kır atlı başı gözü polatlı Gözler buğulu, nemli, üveyk gibi kanatlı… Geliyor doludizgin, yüreği dertle ezgin; Izdırap çekmiş belli, duyguları pek engin.
Sakın geç kalma zinhar içim hasretle yanar Kalmadı başka sevdam, ağar ufkumda ağar Artık bende’nim bende’n, ayrılmam asla senden! Tutkunum irfanına vazgeçtim can u tenden…