Ey Sevgili

Firakın yetti cana gayri visal olmaz mı? Çok ağlattın yüzümü gözyaşım kurumaz mı? Yandı kavruldu bu ten aşkın mumu yanmaz mı? Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster ay cemalini hasret ölümden beter

Varlığın yağmur gibi yokluğun çölden farksız Yağ üstüme nurun gibi damla damla pervasız Köle olurum sana ömür boyu azatsız Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster nur cemalini hasret ölümden beter

Ölümden korkmam asla asıl sensizlik ölüm Senden şefkat görmese neylesin yetim gönlüm Hayat seninle güzel sensiz saray da zulüm Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster mah cemalini hasret ölümden beter

Aşkının şerbetinden içir bana bir katre Hayalde bile olsa aç yüzünü bir kere Şems gibi heybetinden yansam da pare pare Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster gül cemalini hasret ölümden beter

Kerem et bu mücrime nurunu seyre dalsın Alevlensin yüreğim tutuşsun kora dönsün Razıyım huzurunda bu can tenden ayrılsın Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster eşsiz çehreni hasret ölümden beter

Gerçi haddi aşmıştır işlediğim cürümler Lakin sen merhamet et lütfeyle işaret ver Layık değilim ama bu garip seni diler Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster mehlika yüzün hasret ölümden beter

Ömrümün son deminde yalnız budur dileğim Allah’tan niyazımdır bir kerecik göreyim Şu naçar bedenimi yollarına sereyim Gel artık ey sevgili özlemin cana yeter Göster kamer hüsnünü hasret ölümden beter