Ben Nasıl Güleyim

Âhir yolcusuyum uzundur yolum sırtımda dikişsiz beyaz bir pulum Azık torbam boş fakir bir kulum ben nasıl güleyim söyleyin dostlar Rabbime ezelde verilmiş sözüm dönmüşüm sözümden gaflette gözüm Huzura çıkmaya varmamış yüzüm ben nasıl güleyim söyleyin dostlar

Kur’an’da mahşeri anlatır Settar yollar kıldan ince kapılar çok dar Cennet güzel amma Cehennem de var ben nasıl güleyim söyleyin dostlar Cehennem o gün doymaksızın yer doldun mu dedikçe daha daha yok mu der Bir ömür ağlasam bu âyet yeter ben nasıl güleyim söyleyin dostlar

O gün gelir bölük bölük cümlesi sürülür ateşe nankör zümresi Kur’an’da var ki Zümer süresi ben nasıl güleyim söyleyin dostlar Yüce Rabbim kullarına duyurmuş çok ağlayıp az gülsünler buyurmuş Vah ki gafletimi yüzüme vurmuş ben nasıl güleyim söyleyin dostlar