Ensar ve Muhacir

Şirkin dayanılmaz yüzü Yaşanılmaz kılınca Mekke’yi Müminlere hicret görünür Evler bahçeler sokaklar yıllarca birlikte arka arkaya Düşmana karşı koyulan akrabalar
Kutsal çağrıya uymayan ne ve ne kadar şey varsa arkaya atılarak Yalnız şafaklar ağartacak ak bir alına sığınarak Yollara düşer Müminler
Güvercin beyazlığı Örümcek gizliliği İz bırakmama gayretinde rüzgâr Hicret arkadaşlığına can atarak Adım adım bir hicret destanı yazılır çöllere Adımlara takılacak ne varsa geriye fırlatılarak Yatağında Ali yatar onun Müşriklerin kör gözlerine toprak saçarak O ve arkadaşı yola koyulur Deliye döner Kureyşliler
Yüz deve ödülle yollara atlılar düşürürler
O ve arkadaşı yol ala dursun Ödül peşinde Süraka onları görür Gözlerini parlatan sevinçle mahmuzladığı atı onu rüzgâr gibi götürür Bir adım kala kalakalır Süraka Atık kuma gömülü olarak Boşuna tüm çaba gelemez kendine Süraka bakar afallayarak Atının izinden yükselen dumanın peşine Yapamaz
Süraka Pişman ve tevbekâr Affet ey Allah’ın Resulü deyip döner geriye affa uğrayarak Prangalı fikirler diyarından göçtür hicret Rızası için onun yürümektir hicret Devlete yürümek Medine Olmaktır hicret Aynı yüce emre teslim olanlarla kardeş Aynı anneden olup çağrıya uymayanları terktir hicret Hicret bir kardeşlik destanıdır
Muhacir ve Ensar’ın birlikte yazdığı Yazılarla kâğıtlara sığmayan Aynı evi aynı kuru ekmeği bir yıldan fazla beraber bölüşmektir İki eşten beğendiğini boşayayım onunla sen evlen teklifine Eşlerinin hayrını gör erdemi ile karşılık verenlerin destanıdır
İşte devlet bu kardeşlikten filizlenmektedir
Sütunlar tevhid üzerine böyle yükselmektedir
Kardeşleriyle kucaklaşan Ensar Onu bekliyor şimdi Gözcüler daha yüksek ağaç aramadılar
Tüm Medine on beş gün Gözleri ile Veda Tepesi’nin her santimini an an taramadalar
Hadi Veda Tepesi Eğil biraz göster yolcularını Hadi Kusva sen de sen de daha çabuk at adımlarını Bak güneşten çatlamış yüzler
Acı karıncalanmaktan yaşarmış gözler
Hadi Veda hadi Kusva beklemede Medine beklemede eklenerek tüm zamanlar birbirine Ve nihayet çığlık çığlıkla kucaklaşır sevinçten coşkudan sıkıntıdan
çıkışta Bir şiir düşer aynı anda yüreklere Şiir üstüne bir ezgi akar düşer dillere Veda tepesinden üstümüze dolunay doğdu Bugünü görenler biz olduğumuz için şükretmek şükretmek bizlere vacip oldu Dünya dört dönüyor mutlu Medine Son Kutlu Elçiyi Mekke’den çekmiştir kendine Hoş geldin demiştir ona ve davetine Muhacir zorlukları aşarak koşanlar
Ensar tanımadıkları ama Kardeşlerine upuzun kollarını ve hanelerine açanlar
Ensar Muhacir kucaklaşması Bereketin ve sevginin Medine’yi çepeçevre kuşatması Devlet saklanıyor sır burda Muhacir ve Ensar Ekmeği bahçeyi ve evi bölüştürdüğü zamanlar
Hiç şikâyet duyulmaz
Ensar’dan Kardeşim kardeşim isminden başka Sevgi ile dökülen kelimeler dudaklarda Devlet saklanıyor sır burada