Seccaden kumlardı..
Devirlerden,
diyarlardan
Gelip,
göklerde buluşan Ezanların vardı! .
Mescit mümin,
minber mümin… Taşardı kubbelerden tekbir,
Dolardı kubbelere “amin”..
Ve mübarek geceler dualarımız; Geri gelmeyen dualardı… Geceler ki pırıl pırıl Kandillerin yanardı..
Kapına gelenler ya Muhammed,
– uzaktan,
yakından – Mümin döndüler kapından… Besmele,
ekmeğimizin bereketiydi; İki dünyada aziz ümmet,
Muhammed ümmetiydi… Konsun – yine – pervazlara Güvercinler,
“hu hu” lara karışsın
Aminler,
Mübarek akşamdır; Gelin ey fatihalar,
yasinler… Şimdi seni ananlar,
Anıyor ağlar gibi… Ey yetimler yetimi,
Ey garipler garibi; Düşkünlerin kanadıydın Yoksulların sahibi..
Nerde kaldın ey resul,
Nerde kaldın ey nebi! ..
Günler ne günlerdi,
ya Muhammed! ..
Çağlar ne çağlardı; Daha dünyaya gelmeden Müminlerin vardı… Ve bir gün ki gaflet Çöller kadardı,
Halime’nin kucağında,
Abdullahın yetimi,
Amine’nin emaneti ağlardı..
Hatice’nin goncası Aişe’nin gülüydün..
Ümmetin göz bebeği Göklerinresulüydün..
Elçi geldin,
elçiler gönderdin; Ruhunu Allah’a; elini ümmetine verdin,
Beşiğin,
yurdun,
yuvan Mekke’de bunalırsan; Medine’ye göçerdin..
Biz,
Bu dünyadan nereye Göçelim ya Muhammed! Yeryüzünde riya,
inkar,
hıyanet Altın devrini yaşıyor… Diller,
sayfalar,
satırlar “ebu leheb öldü” diyorlar; Ebu leheb ölmedi ya Muhammed! Ebu cehil; kıt’alar dolaşıyor… Neler duydu şu dünyada Mevlidine hayran kulaklarımız; Ne adlar ezberledi ey nebi! Adına alışkın dudaklarımız..
Artık yolunu bilmiyor,
Artık yolunu unuttu Ayaklarımız Kabene siyahlar
Yakışmamıştır ya Muhammed! Bugünkü kadar! Hased gururla savaşta; Gurur; kaf dağında derebeyi..
Onu da yaralarlar kanadından
Gelse bir şefkat meleği..
İyiliğin türbesine,
Türbedar oldu iyi..
Vicdanlar sakat Çıkmadan ya Muhammed yarına! İyilikler getir,
güzellikler getir Adem oğullarına… Şu gördüğün duvarlar ki Kimi taiftir,
kimi hayberdir… Fethedemedik ya Muhammed Senelerdir… Ne doğruluk,
ne doğru; Ne iyilik,
ne iyi; Bahçende en güzel dal,
Unuttu yemiş vermeyi… Günahın kursağında Haramların peteği..
Bayram yaptı yabanlar
Semave’yi boşaltıp; Save’yi dolduranlar
Atını hendeklerden – bir atlayışta – Aşırdı aşıranlar..
Ağlasın yesrib! Ağlasın selmanlar…
Bu eser Seccaden Kumlardı(Şiir) ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.