Bir sancak altında kaç milyon insan,
Ne tenleri benzer,
ne dilde lisan… Olmuşlar tek yürek,
tek beden de can; İnsanlığı gördüm… Beytullah’ta ben…
Rabbin o davetli misafirleri; Doldurmuş,
Mekke’de her karış yeri.
Dillerinde dinmez,
”Lebbeyk” sesleri,
Arş’a yollar gördüm… Beytullah’ta ben…
Bir damla misali,
kapılmış sele; Zengin,
fakir,
paşa,
nefer elele… Yan yana secd’eder,
sultanla köle; Mahşerle tanıştım… Beytullah’ta ben…
Bir zaman derdim ki ”Yâ Rabbî neden,
Bir daha istiyor,
bir kere giden?” Meğer bilemezmiş,
insan gitmeden; Aldım cevabımı… Beytullah’ta ben…
Bu eser Beytullahta Ben ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
