Ecel derdine alemde acep, çare bulan var mı? Ölümden bi vefa bilmem, dünyada kurtulan var mı? Cihan olsaydı baki Fahr-i âlem rıhlet etmezdi. Nebilerden hayata meyledüp mağrur olan var mı?
Bir garipsin şu fenada gülme, gülme ağla gönül Derdin dahi çoktur senin gülme, gülme ağla gönül İşi gücü cevr-u cefa dünya kime kılmış vefa Hani Muhammed Mustafa gülme, gülme ağla gönül
Fahr-i Âlem göç eyledi dünyadan ümmetlerim size olsun elveda Bize gel oldu ol Yüce Mevla’dan, Ashaplarım size olsun elveda. Bunu dedi yaşlar doldu gözüne bir figandır düştü halkın özüne. Hasan’la, Hüseyin’i almış dizine, kuzularım, yavrularım, size olsun elveda. Fatıma ah edip anda ağladı, babasının boynuna el bağladı Ağlayuben dedi ey canım babam, gönlümün eğlencesi cananım babam Ölme sen, senin için ben öleyim Ya Rasulallah sen sağol ben sana kurban olayım Çün sefer kıldı cihandan Mustafa, ummasın dünyadan hiç kimse vefa, her ne denlü çok yaşarsa bir kişi Akıbet ölmektir anın son işi Ya İlâhi kılma bizi Dâllîn bu duaya cümleniz deyin Âmin Ümmetinden razı olsun ol Muîn Rahmetullahi aleyhim ecmaîn
