Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın kelamı vardır dilimde Yusuf’u kaybettim Kenan elinde Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Yusuf’um hocada okumaz oldu anın bülbül idi şakımaz oldu Alnındaki nuru parlamaz oldu Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu
Akardı Yakub’un gözünün yaşı,“Ah !” çektikçe eritir dağları taşı,
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Attılar kuyuya şehit kastına,
Cebrail yetişti Mevla dostuna,
İhlâs ile çıktı suyun üstüne,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Bir dertli bulsam da derdime yansam yandı hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir dahi görsem Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Bezirgân geçirdi derken kuyudan
Yusuf’u bulup çıkardı kuyudan
Yusuf sonra oldu Mısır’a sultan
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Yusuf’un gömleğin al kan ettiler kurtlar yedi deyip bühtan ettiler
Yusuf’u götürüp bilmem nettiler
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Kenan’ın kurtları toplanıp geldi,
biz yemedik diye içtiler andı,
Yakub’un feryadı arşa dayandı,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um deyu.
Bu eser Ben Bir Yakup İdim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
