Ağlar Yakup Ağlar

Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın ismi vardır dilimde Aldırdım Yusuf’u Kenan elinde Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Yusuf’un gömleğin al kan ettiler Kurtlar yedi diye yalan ettiler Kurtlar yedi diye bühtan ettiler Yusuf’u götürüp bilmem nettiler Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Kenan’ın kurtları toplanıp geldi Biz yemedik diye içtiler andı Yakub’un feryadı Arşa dayandı Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu

Akardı Yakub’un gözünün yaşı Ah ettikçe eritir dağ ile taşı Yusuf’u kuyuya attı kardaşı Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu Gitti de gelmedi vah yavrum deyu