İki Cihanı Unutur Sana Gönül Veren Kişi

İki cihânı unıdur sana gönül viren kişi Yalan söyler ‘âşık degül gözin senden ıran kişi Bu fenânun terkin ura ol bekânun kaydın göre Zihî devletlü cân anun yüz agıla varan kişi Kendüligin terkin ura senün yolunda cân vire Sorısuz uçmaga gire sen sultâna iren kişi Her ki bu dünyâdan geçer ‘ışk kadehin tolu içer ‘Işka cânun saçu saçar dost gülini diren kişi Cân ne imiş dost yolına ‘âşık anı terkitmeye Bu cânıla bin cân alur cânın Hak’a viren kişi Cânını şükrâne vire yüzin ayaklara süre Erenler gönline gire Hak’dan haber soran kişi ‘Akıl gide hayrân ola dünyede ser-gerdân ola Küfri anun îmân ola ‘ışka gönül viren kişi Terk ide fâsid işleri iş idine dervîşleri Akıda gözden yaşları dost haberin duyan kişi Gözlerini giryân ider cigerini biryân ider Gönülleri hayrân ider ‘ışk eseri olan kişi Çün dünyâ bilürsin fenâ ne yatarsın döne döne Uyhu m’uyur kana kana dost yolını soran kişi Şol kim sorar dost kandadur kanda dirisen andadur Ma‘şûkıla seyrândadur girçek ‘âşık olan kişi Miskîn Yûnus sabr eylegil bu dünyânun zahmetine Dürlü cefâya katlanur sen sultâna iren kişi