Vefâsız dost için,
yanma bu kadar; Nankörlük,
beşerin hamurunda var..
Gördüğün yarayı,
sen yine de sar; Kullar bilmese de,
Mevlâ bilir ya…
Gönüller sarrafı,
neyler parayı? Bilir ki; sahtedir,
dünya sarayı.
Yoksulun bağrında,
binbir yarayı; Kullar sarmasa da,
Mevlâ sarar ya…
Sen ki; bozmadıkça,
niyetlerini,
Uzatmaz kalbine,
şeytan elini… Temiz alnındaki,
ter bedelini; Kullar vermese de,
Mevlâ verir ya…
Öfkeye kapılma..
Sözü hoş eyle,
Kur’ân’da Allah’ın,
buyruğu böyle..
Amaç ibâdetse,
sâkince söyle; Kullar duymasa da,
Mevlâ duyar ya…
Bu eser Mevla Bilir Ya ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
