Beytullaha Gidiyorum

Düştüm Kâbe yollarına küstüm dünya hallarına nasip eyle kullarına Beytullaha gidiyorum Rütbelerin söküldüğü gözlerden yaş döküldüğü hasretliğin yakıldığı Beytullaha gidiyorum Kokusu burnuma tüter kalbim aşkı ile atar hasretliğim katar katar Beytullaha gidiyorum Kilit vurdum ocağıma veda ettim bucağıma selam doldu kucağıma Beytullaha gidiyorum Yanıma aldım eşimi bıraktım bütün işimi yoluna koydum başımı Beytullaha gidiyorum Ak kefene bürünmüşüm cansız gibi görünmüşüm miskü anber sürünmüşüm Beytullaha gidiyorum Sığmadım bendimden taştım Veysel’in izine düştüm Medine çölünü aştım Beytullaha gidiyorum Burada ümmetin yâri ağlıyorum zari zari sönecek gönlümün narı Beytullaha gidiyorum Beytullah göründü orda doya doya bak bir dur da kurban olayım bu yurda Beytullaha gidiyorum Erdin kula şefaat eyle sensiz yaşayamaz böyle günahımızı affeyle Beytullaha gidiyorum