Mescidi Aksa

Mescid-i Aksayı gördüm düşümde Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu Varıp eşiğine alnımı koydum Sanki bir yeraltı nehir çağlıyordu

Gözlerim yollarda bekler dururum Nerde kardeşlerin diyordu bir ses İlk Kıblesi benim ulu Nebinin Unuttu mu bunu acaba herkes

Burak dolanırdı yörelerimde Miraca yol veren hız üssü idim Bellidir kutsallığım şehir ismimden Her yana nur saçan bir kürsü idim

Hani o günler ki binlerce mümin Tek yürek halinde bana koşardı Hemşehrim nebiler yüzü hürmetine Cevaba erişen dualar vardı

Şimdi kimsecikler varmaz yanıma Müminden yoksunum tek ve tenhayım Rüzgârlar silemez gözyaşlarımı Çöllerde kayıp bir yetim vahayım

Mescid-i Aksayı gördüm düşümde Mescid-i Aksayı gördüm düşümde Götür müslümana selam diyordu Dayanamıyorum bu ayrılığa Kucaklasın beni İslâm diyordu