Özlüyoruz

Hayata her gün bir başka duygularla uyanırken bizler ne yapacağımızı bilemiyoruz.Ey gözümüzün nuru,
o nur cemalini göremezken bu çektiğimiz özlemlere nasıl dayanırız,bu dünyada sensiz ne yaparız? Ukbalarda kalan badeler yarım,
dünyaya adanmış bedenler yarım,
bir yara gibi süzülür umudumuz.
Şimdi bir mutluluk gibi seni bekliyoruz,seni bekliyoruz ya Muhammed(SAV) ya Muhammed(SAV).


Sen yoksun diye kalpler artık atmıyor,sen yoksun diye vuslatımız dinmiyor,sen yoksun diye çekilen özlemler bitmiyor,ne gündüzümüz gündüz,ne gecemiz gece oldu,dilimizde hece hece sen varsın,ahhh aşikarımın bile sevgisi bak hazan oldu,anladık ki bir başkaymış senin sevgin,bir başkaymış senin hasretin,şimdi anlıyoruz ve seni çok özlüyoruz ve seni çok özlüyoruz ya Muhammed(SAV) ya Muhammed(SAV).


Nasıl anlatacağımızı bilemezken kalemlere nevbaharlar düşüyor,bu gönül iklimi derinden eserken sen diye yutkunup sen diye nutkumuz duruyor,dilimizle nasıl yaşadığımızı nasıl tarif ederiz bilemeyiz.Bir hançer misali içten içe yokluğunu hissederiz.Kalpten kalbe bulur muyuz bilemeyiz.Çıkıp da karşına yüzüne nasıl bakarız,bir uhde var sevdiğimizi söylemek isteriz sana söylemek isteriz sana ya Muhammed(SAV) ya Muhammed(SAV).